Pamiętasz swoje pierwsze niemowlęce łóżeczko? Najprawdopodobniej nie, bo byłeś wtedy bardzo mały. Wyobrażasz sobie, że nadal mógłbyś spać w tym maleńkim łóżku? Jak duży byłbyś dzisiaj? Zapewne byłbyś trochę mniejszy od łóżeczka, żeby móc się w nim zmieścić. Ale dlaczego nie mieścisz się już w tym ciepłym, miękkim i wygodnym łóżeczku? Bo urosłeś, bo się zmieniłeś.
To samo przydarza nam się każdego dnia. Codziennie zdobywamy nowe doświadczenia, które niosą ze sobą zmiany; niektóre przechodzą niezauważone, inne są bardziej widoczne. Zmiany, które pomagają nam się uczyć, zmiany, dzięki którym się rozwijamy. Opór wobec zmian przynosi nam tylko ból i cierpienie. Wyobrażasz sobie, że zostawiono by cię w tym łóżeczku na zawsze? Jak długie byłyby twoje nogi? Jak długie byłyby twoje ręce? Wyobrażasz sobie cały ten ból, którego byś doświadczył, gdyby twoje ciało próbowało rosnąć, a szczebelki tego małego łóżka ograniczały jego wzrost? Zmiany zachodzą i zachodziły od pierwszej chwili naszego rozwoju w łonie matki.
Właśnie to robisz samemu sobie, kiedy opierasz się zmianom. Kiedy opierasz się zmianom, które codziennie zachodzą w naszym życiu — takim jak rozstanie, zwolnienie z pracy, nieplanowana przeprowadzka, strata kogoś z rodziny, kradzież jakiejś rzeczy i tak dalej — ograniczasz możliwości rozwoju, które te zmiany z natury ze sobą niosą. Ale dlaczego nie zauważaliśmy zmian w pierwszych latach życia? Bo nie stawialiśmy oporu. Zmiany po prostu następowały, a my dotrzymywaliśmy im kroku. Dzięki tym zmianom jesteśmy dziś tym, kim jesteśmy. Czy jednak teraz, kiedy jesteśmy ich świadomi, będziemy je powstrzymywać ze strachu, że coś się zmieni? Absurd.
Rozejrzyj się, przyjrzyj się drobnym szczegółom, rozejrzyj się jeszcze raz. To, co widziałeś wczoraj, nie jest tym samym, na co patrzysz dzisiaj. Liście na drzewach nie są te same, chmury na niebie nie są te same, powietrze, którym oddychasz, nie jest to samo, ty nie jesteś taki sam; nikt nie kąpie się dwa razy w tej samej rzece. Pozwól sobie się zmieniać, pozwól sobie przeżywać zmiany, przyjmuj je z otwartymi ramionami, akceptuj je i dostosowuj się do nich; to jeden z najlepszych sposobów, żeby pozwolić sobie na rozwój. Ludzki mózg potrafi się przystosować i przezwyciężyć każdą przeciwność, a przeżywają ci, którzy przystosowują się najlepiej.
W łóżeczku, w tak młodym wieku, nie ponosiłbyś odpowiedzialności za to, że ktoś ogranicza twój wzrost. Teraz jednak to twoja odpowiedzialność. Patrz na zmianę przychylnie, przyjmij ją z otwartymi ramionami, szukaj możliwości, które niesie; za twój rozwój odpowiadasz tylko ty i nikt inny. Nie należ do tej małej grupy, która woli „znane zło od nieznanego dobra”. Ta grupa boi się zmian i dlatego kurczowo trzyma się swojej strefy komfortu. Wyjdź ze swojej strefy komfortu, wyprostuj nogi, wyciągnij ręce i połam szczebelki tego wyobrażonego łóżeczka, które próbują cię ograniczyć.
Życie to szereg naturalnych i spontanicznych zmian. Nie opieraj się im, bo to rodzi jedynie ból. Niech rzeczywistość będzie rzeczywistością; pozwól rzeczom płynąć naturalnie naprzód, tak jak chcą.
Lao Tzu