W korekcie
Twarze Jedynego
Nauczyła się żyć z dala od domu. Zachorować z dala od niego — to już była inna historia.
Twarze Jedynego to wspomnienia w formie powieści, inspirowane prawdziwymi wydarzeniami, o chorobie, migracji i kruchości tego, nad czym — jak sądzimy — panujemy.