Czym są uściski na pauzie? To uściski, które żyją w przyszłości, czekają na swoją kolej, których nie możemy dać ze wstydu, ze strachu, ze złości, z powodu odległości albo choroby. Pragnienie przytulenia nie maleje z czasem – rośnie. Co się dzieje, kiedy możesz przytulić osoby, które z takiego czy innego powodu trafiły na listę twoich odłożonych uścisków? Obejmujesz je mocniej, czulej, na dłużej. W jednej chwili wypuszczasz całą nagromadzoną miłość i stapiasz ją z tym uściskiem.
Dziś na całym świecie miliony uścisków pozostają na pauzie z powodu choroby. To tylko przerwa, nie zapominaj o tym. Przerwa, która uczyni nas silniejszymi, bardziej świadomymi naszej kruchości i tego, jak bardzo potrzebujemy siebie nawzajem, jak ważni jesteśmy dla tych, którzy nas kochają, i oni dla nas. Także tego, że nie mniej ważni są ludzie, których nie kochamy albo nie wiemy, że kochamy. Oni też mają uściski na pauzie, bo troszczą się o ciebie i twoich bliskich, choć cię nie znają. Dlatego podczas tej przerwy, o którą poprosiła nas planeta, zatrzymaj na pauzie również swoje uściski, by po jej zakończeniu móc przytulać jeszcze mocniej niż wcześniej.
My, imigranci naszych czasów, żyjemy z uściskami na pauzie. I choć może nie jest to tak oczywiste, mamy szczęście. Mamy technologię, która na razie pobudza tylko parę zmysłów. Wystarczają one jednak, żeby przypomnieć nam, że warto podtrzymywać nadzieję na ponowne uściski, które dziś pozostają na pauzie. Imigranci dawnych czasów, i to tylko nieliczni, mieli jedynie zdjęcie bliskich przy sercu, a nadzieja na ponowne przytulenie kryła się w liście docierającym z wiadomościami sprzed paru miesięcy.
Dziś zatrzymaj swoje uściski na pauzie. Korzystaj z dostępnej nam technologii, żeby je podtrzymywać i pobudzać pozostałe zmysły. We właściwym momencie uwolnisz całą nagromadzoną miłość, którą chcesz zawrzeć w każdym uścisku. Nie martw się, to pragnienie nie zniknie. Ale na razie świat nas potrzebuje, dlatego dla dobra wszystkich lepiej pozostawić uściski na pauzie.
„Jednym z najpiękniejszych uczuć w życiu jest przytulenie kogoś po tym, jak bardzo się za nim tęskniło”.
P.S. Dla tych, którzy czytają ten tekst w przyszłości: został napisany w czasie pandemii.