Czym jest świętowanie? To chwila radości i uniesienia, by uczcić osiągnięty cel, wydarzenie lub coś dla nas bardzo ważnego. Często wymyślamy okazję do świętowania jako pretekst do spotkania z rodziną i przyjaciółmi, żeby wspólnie coś uczcić. Cel: miło spędzić czas, cieszyć się, śmiać i przypomnieć sobie, jak ważni jesteśmy dla siebie nawzajem.
Tak, w większości sytuacji właśnie to nazwalibyśmy świętowaniem: wspólne spędzanie czasu i celebrowanie tego, co uznajemy za wielkie wydarzenia. Ale co, gdybyśmy świętowali wielkie wydarzenia, a małe jeszcze bardziej? Co, gdybyśmy codziennie przypominali także sobie samym, jak ważni i wartościowi jesteśmy?
Codzienność pełna jest małych zwycięstw, z których składają się te wielkie wydarzenia. Drobne sukcesy, które osiągamy każdego dnia, też zasługują na świętowanie. Takie sukcesy jak to, że dziś podczas gotowania nie przypalisz ryżu – dla mnie to powód do świętowania. Sąsiadka, która tak ci się podoba, spojrzy na ciebie i powie dzień dobry – dla mnie to ogromne święto. Kod, nad którym pracujesz, skompiluje się bez błędów – to zasługuje na świętowanie. Sprzęt, który naprawiasz, zadziała za pierwszym razem albo za drugim… byle zadziałał. To wspaniały powód do świętowania.
Świętuj tak, jak twoja mama, kiedy zobaczyła twoje pierwsze kroki albo gdy po raz pierwszy usłyszała od ciebie „mamo”. Celebruj siebie, śpiewaj, tańcz, pogratuluj sobie na głos albo w myślach, doceń to, jak dobry jesteś – poprawisz sobie dzień. Dostrzegając własną wartość, wyrobisz w sobie nawyk codziennego celebrowania siebie i przypominania sobie, że naprawdę zasługujesz na wszystko, co dobrego cię spotyka. Z tego składa się życie: z małych świąt, które karmią nasze serca.
Świętuj każde małe zwycięstwo w ciągu dnia. Przypomnij je sobie przed snem, uczcij je ponownie w myślach i połóż się z poczuciem, że dzięki drobnym chwilom udało ci się wejść na nowy poziom. W ten sposób będziesz ćwiczyć umysł i serce, żeby po dostrzeżeniu drobnych sukcesów innych świętować razem z nimi i zarażać tą radością owych skrytych „wielbicieli”, którzy obserwują cię i czekają na twoją porażkę.
„Są tylko dwa sposoby przeżycia życia. Jeden – jakby nic nie było cudem. Drugi – jakby wszystko było cudem”.
Albert Einstein